Spelen we niet allemaal een rol? Doen we ons niet wel eens beter voor dan we zijn? Om te maskeren dat we soms het einde van de maand niet halen of omdat we eenzaam zijn. Of misschien jaloers. Waarom zou je dat doen? Waarschijnlijk omdat we belangrijk vinden wat de buitenwereld van ons denkt. Dus maken we op Facebook en Twitter ons leven net wat leuker en zoeken we naar leuke zinnen en bijpassende foto’s om onze volgers te laten denken hoe geweldig ons leven wel niet moet zijn. Maar de schijn ophouden is moeilijker dan gedacht en levert meer problemen op dan verwacht.
Uit de komedie Zomertrilogie van Carlo Goldoni (1761) blijkt dat dit verschijnsel al bestond lang vòòr de likes, tweets en appjes van de sociale media waar we ons vandaag de dag achter kunnen verschuilen. Een baron zonder geld staat in hoger aanzien dan een koopman met een goed inkomen. Maar wat doet die baron als zijn welvaart wordt afgemeten aan de hoeveelheid vakanties die hij neemt en hij heeft geen geld? Geld lenen en toch op vakantie gaan! Goldoni toont ons, scherp en geestig, dat het systeem van lenen, uiterlijke schijn, schulden en die schulden saneren geen goede weg is. Een les waar we anno 2015 nog steeds van kunnen leren.
Maskerade brengt vanavond niet één, niet twee, maar drie komedies op één avond. Dat vergt hard werken van deze groep talentvolle amateurs. Drie stukken uit je hoofd leren is niet niks. En dan moet je ook nog weten waar je moet staan, onthouden welk eiland van jou is, ‘waar zijn we in dit deel?’ en de opbouwende lijn van de hele avond in de gaten houden. Met veel humor, doorzettingsvermogen en precisie hebben de spelers het afgelopen halfjaar hun best gedaan en ik, als regisseur, heb met zeer veel plezier met ze samengewerkt om deze voorstelling te maken.
Vanavond mogen de acteurs van Maskerade zich volledig anders voordoen dan ze zijn en is het niet de vraag of ze een rol spelen, maar een feit. Hun opdracht zelfs. En waarom? Om zich beter voor te doen dan ze in werkelijkheid zijn? Nee, gewoon voor de lol. En voor uw plezier.
Pitt de Grooth