Tranen bij Maskerade
Van het lachen, welteverstaan, want er werd heel vaak en heel hartelijk gelachen tijdens Koppen Dicht! afgelopen zaterdag 29 april. Dat is best uitzondelijk, want het was een echte klucht die werd opgevoerd; met deuren, verwarringen en intriges. De klucht is een aparte tak van sport in de theaterwereld. Het vraagt om extreme nauwkeurigheid en perfecte timing. Je kunt wel zeggen dat dit de moeilijkste vorm van theater is, want het publiek lacht niet zomaar, het moet helemaal kloppen.
Regisseur Pitt de Grooth nam een behoorlijk risico om met een groep amateurtoneelspelers het stuk Koppen Dicht! te gaan spelen. Het van oorsprong Engelse stuk Noises off! van Michael Frayne draait nog steeds in Londen. Het wordt daar het leukste theaterstuk ooit genoemd. Mensen die eerder een stuk van Maskerade hebben gezien weten hoe zorgvuldig en professioneel de insteek van deze club is. Altijd samen met professionele regissuers, prachtige decors en goed toneelspel. De toneelgroep heeft in de afgelopen jaren afscheid genomen van een aantal leden en nieuwe leden verwelkomd. De dynamiek in de groep hebben ze echter weten te behouden. En gelukkig maar, want Koppen Dicht! is geen gemakkelijke opgave geweest.
Eén week voor de voorstelling moest één van de hoofdrolspeelsters haar rol teruggeven vanwege een ernstige blessure. Bij een toneelstuk met veel verschillende op- en afgangen, ongelooflijke rekwisietenwissels en een decor van twee verdiepingen is dat niet eenvoudig. Met extra repetities en ongetwijfeld veel vertrouwen in elkaar en de regisseur is het gelukt. Ze hebben het waanzinnig goed uitgevoerd. Vooral het tweede en derde bedrijf gingen als een achtbaan voorbij. Ik heb van sommige scènes nog steeds kramp in de kaken van het lachen!
