Toneelgroep Maskerade speelde 21, 22 en 23 oktober eindelijk weer in het Alkwin Theater. Op vrijdag 22 oktober was de foyer gevuld met bezoekers die er zin in hadden! De laatste voorstelling van de toneelgroep werd door Covid-19 stilgelegd direct na de generale repetitie. Nu mochten ze weer!
Het decor was eenvoudig, maar bleek een rustige basis waarin de acteurs prachtig rond wervelden. Er was voor aanvang wat verwarring bij het publiek omdat de rolverdeling niet leek te kloppen in het programmaboekje. De dames stonden bij de mannenrollen en vice versa. Dat het programmaboekje wel degelijk klopte bleek direct bij de openingsscène waarin drie brallerige vrienden werden uitgevoerd door vrouwen. Inclusief studentikoos accent, dat bijna de hele voorstelling knap werd vastgehouden.
De genderwissel bleek een geniale zet, maar het is geen nieuwe insteek. Het stuk ‘Carrousel der liefde’ stamt al uit de zeventiende eeuw. Toen werden, in opdracht van de koning, genderrollen en burgerlijke bekrompenheid al gehekeld. De regisseur en de toneelgroep durfden dit sociale thema aan te snijden. Juist omdat het nu weer actueel is, hoewel dat misschien niet voor iedereen direct duidelijk was. Veel bezoekers vonden het gewoon erg grappig om de actrices in herenkostuums te zien en de mannelijke acteurs op hakken en jurkjes te zien
spelen.
Na de eerste giechels en verbaasde oh’s en ah’s moest het publiek echter alle zeilen bij zetten om ook het verhaal mee te krijgen. Er werd vooral fysiek fantastisch en op zeer hoog niveau gespeeld, maar de lange teksten die niet altijd even goed verstaanbaar waren, maakte het niet eenvoudig om de complete strekking te begrijpen. Dat het om liefde ging, die zelfs onder zware beproevingen niet bezwijkt was aan het einde, gelukkig wél duidelijk.
Zoals het vaste publiek inmiddels gewend is, werd men deze avond getrakteerd op mooie theatrale vondsten, zoals een meezingmoment voor het publiek, live-gitaarmuziek en de regisseur die tijdens de pauze en aan het eind van het stuk het toneel opsprong met een banier, waarop diezelfde pauze en einde werden aangekondigd. Een gedurfde mix van 17e eeuwse theaterwetten en de moderne manier van theater maken.
