Jubileumstuk Rebecca neemt je mee terug in de tijd!
Voor haar zestigjarig jubileum trakteert Toneelgroep Maskerade het publiek op de ambitieuze productie van Rebecca, het bekende verhaal van Daphne du Maurier. Een thriller die in 1940 al verfilmd werd door Alfred Hitchcock, en het stuk was daarna heel regelmatig te zien. Zelfs als opera en als musical! Onder regie van Pitt de Grooth en Charlotte Roelofs wordt het publiek meegenomen naar het mysterieuze landhuis Manderley, waar veel meer speelt dan op het eerste gezicht lijkt.

De voorstelling eindigde pas tegen half twaalf, wat voor sommige bezoekers een lange zit was. Het ouderwetse taalgebruik was even wennen. Hier en daar hadden er teksten geschrapt kunnen worden, want spanning opbouwen is in dit genre een lastige uitdaging, zeker als er lange lappen tekst behandeld moeten worden. Hoewel dat dus niet altijd scherp bleef, waren er voldoende sterke momenten om het publiek geboeid te houden.
In de grote cast vielen enkele spelers op: vooral Orfee Goedkoop, Ronnie Baur en Iris Slurink zetten geloofwaardige karakters neer. Orfee zorgde direct voor een gevoel van afkeer bij het publiek, Iris kreeg iedereen achter zich nadat ze constant vernederend werd toegesproken, en Ronnies onderhoudse angst en woede waren heel consistent.
Het indrukwekkende decor (een landhuis met twee trappen) was een knap staaltje van de decorploeg. Achter de schermen gebeurde veel meer dan het publiek zag, want de trappen waren alleen via steile ladders bereikbaar, wat een flinke uitdaging moet zijn geweest voor de spelers.
De pauze werd ingeleid met de acteurs die, als gasten van het bal masqué, het publiek naar de foyer begeleidden voor een drankje én een dansje. De aankleding van de acteurs was echt prachtig, een compliment voor de kleding en kap- en grimeploeg! Niet alleen voor de vele kostuums voor de hoofdrolspelers trouwens. Wisselingen op het toneel werden uitgevoerd door een legertje dienstmeisjes, geheel in stijl met zwarte kleding en witte schortjes en mutsjes. Een ontzettend mooi beeld, en herkenbaar voor liefhebbers van de serie Downton Abbey.
Inge van der Heijden speelde voor de laatste keer mee, als butler. Zo is zij ook ooit begonnen bij Maskerade, zij nam dus ‘in stijl’ afscheid van het publiek.
Al met al speelde Maskerade met Rebecca een waardig jubileumstuk. Het is ongelooflijk knap dat de vereniging zich, na zestig jaar, nog steeds blijft uitdagen met zulke complexe stukken. Een mooie viering van hun indrukwekkende geschiedens!