Het stuk vertelt het verhaal van Shen Te, een goedhartige jonge vrouw die probeert te overleven in het arme Sezuan, een magistrale hoofdrol van Orfee Goedkoop. Wanneer drie goden op aarde komen om tenminste één ‘goede mens’ te vinden, is zij de enige die bereid is hen onderdak te bieden. Als beloning ontvangt ze een klein startkapitaal en begint een tabakswinkeltje. Maar al snel blijkt dat haar goedheid tegen haar werkt: de mensen om haar heen maken misbruik van haar barmhartigheid. Om zich te beschermen creëert Shen Te een alter ego – haar zogenaamd harde neef Shui Ta – die met zakelijke hand optreedt waar zij dat zelf niet kan. Zo ontstaat een wrange, maar humorvolle vertelling over de spanning tussen medemenselijkheid en een sterk verharde samenleving. Uitbuiting en misbruik van de zwakkeren worden nadrukkelijk aan de orde gesteld.

Debutanten

In haar overgangen van de goede Shen Te naar de harde Shui Ta overtuigde Goedkoop, ze waren geloofwaardig, krachtig en aangrijpend. Ze wordt verliefd op de charmante maar opportunistische Yang Sun, een mooie rol van Bas van Dijk. Deze piloot verdient Shen Te’s liefde eigenlijk niet en hij blijkt zijn eigen belang boven de liefde voor haar te stellen. De drie goden, gespeeld door Iris Slurink, Tonny Jansen en Michelle Vellinga gaven het stuk een luchtige, ironische toon zonder de boodschap uit het oog te verliezen. Ook de rest van de Maskeradecast – aangevuld met de nog jeugdige debutanten Tess van Baarsen en Yfke Postma – leverde een solide en overtuigende bijdrage.

De uitstekende muzikale begeleiding door Pearl Grey – met gastoptreden van saxofonist Renée Wagemaker en drummer Ingrid Houter – en de speciaal voor deze productie geschreven liederen, gaven de voorstelling een extra dimensie: de muziek versterkte zowel de emotionele lading als de maatschappelijke boodschap. Heel knap hoe Rob Woerden zijn rol als souvenirverkoper wist te combineren met die van bandleider en arrangeur voor deze voorstelling! Een glansrol was er ook voor het licht: de sobere, functionele enscenering – met suggestieve lichtwisselingen en een ingenieus decor – liet de spelers centraal staan en maakte de spanning tussen idealisme en realiteit voelbaar.

Relevant

In een samenleving waar solidariteit, bestaanszekerheid en individualisme opnieuw te discussie staan, voelde De Goede Mens van Sezuan verrassend actueel. Toneelgroep Maskerade wist die maatschappelijke spiegel subtiel voor te houden, zonder belerend te worden. Het was theater dat niet alleen vermaakte, maar ook uitnodigde tot reflectie. Deze Goede Mens van Sezuan bleek niet alleen een ode aan Brechts erfenis maar ook een overtuigend bewijs dat zijn vragen over goedheid en verantwoordelijkheid vandaag de dag nog net zo relevant zijn als tachtig jaar geleden. Er viel te genieten van een groot aantal spelers, die ook nog vaak een dubbelrol hadden. Met deze energieke voorstelling liet Maskerade opnieuw zien dat Uithoorn het dorp niet uit hoeft voor een zeer vermakelijke toneelavond.