Recensie: Feest (Festen)

festen groepsfoto

Recensie Feest Gespeeld op 27 en 28 maart 2015 in het Alkwin Theater in Uithoorn Geschreven door: Adriaan Slurink

Uithoorn – Op 27 en 28 maart 2015 genoten bijna 250 bezoekers van de voorstelling ‘Feest’ in het tot theater verbouwde Alkwin Kollege. Het verhaal is door de film ‘Festen’ voor velen niet onbekend, onder regie van Veronique Schrickx kwam er echter nu ook een indrukwekkende toneelversie tot stand. Het werd daarnaast al snel duidelijk waarom Maskerade onlangs een Man bijt Hond Oscar wist te winnen: door inventief gebruik van decor, licht, geluid en ruimte, werd een prachtig plaatje gecreëerd. Gecombineerd met het gedegen spel van de Maskeradeleden leverde dit een heerlijke toneelavond op.

Feest draait om de viering van de zestigste verjaardag van de succesvolle Deense hotelier Helge. Een rol die treffend in zijn kwaadaardigheid en cynisme werd vertolkt door Nico Tijsterman. Eén voor één arriveren de kinderen van Helge voor het feest in het familiehotel. Als eerste is dat de vrijgezelle zoon Christiaan. Hij heeft in Frankrijk een succesvolle horecaonderneming opgezet. Christiaan blijkt een getroebleerde persoon te zijn en helft van een tweeling. Zijn tweelingzus is niet aanwezig, zij heeft onlangs zelfmoord gepleegd. Ronnie Baur maakte indruk in zijn vertolking van Christiaan waarin hij woede, verdriet en vertwijfeling mooi wist over te brengen. Dit geldt ook voor Manon Custers, die in de rol van oudste zus Heleen in eerste instantie een wat oppervlakkige flirt lijkt te zijn. Echter blijkt later dat ook zij diep getroffen is door de afscheidsbrief die zij vindt van haar zus. Het ongeloof en haar geschoktheid als ze de brief leest, houdt het publiek in spanning. Een spanning die steeds verder wordt opgebouwd. Tussendoor komt de jongste zoon Michiel met zijn moppie en dochter binnenzeilen. Grofgebekt, hyperactief en racistisch: Michiel is het allemaal. Bas van Dijk heeft flink zijn best moeten doen om Michiel zo naturel te kunnen neerzetten! Geflankeerd door Mette, zijn kauwgom kauwende volkse vrouwtje, maken zij het familieportret bijna compleet. Orfee Goedkoop zette een mooie Mette neer, vooral de scene waarin ze ruzie maakt met haar man over de vergeten schoenen maakt indruk. Dan is er ook nog de afstandelijke en emotieloze moeder Else, die door Esther Meijer op fraaie wijze ten tonele werd gebracht. Het familiefeest wordt een drama als oudste zoon Christiaan zijn speech houdt, waarbij hij zijn vader verwijt hem en zijn tweelingzus jarenlang seksueel misbruikt te hebben.

afscheidsbrief
Als Christiaan zijn speech heeft gehouden, reageren de familieleden nauwelijks. De beschuldiging wordt afgedaan als verzinsel van een toch al labiele geest. Onder leiding van de onverstoorbare ceremoniemeesteres Helma – geestige rol van Inge van der Heijden – wordt overgegaan naar de volgende speech: een schuine anekdote van opa over Helge. Marius Schalkwijk wist van deze stokoude man een aandoenlijk en grappige typetje te maken. Hilarisch is het als hij zijn speech eerst aan de verkeerde persoon richt en uiteindelijk twee keer dezelfde speech houdt. Ondertussen komt er steeds meer informatie naar boven. Zo beschuldigt Christiaan zijn vader dus van incest met hem en zijn tweelingzus en ook dat hij de oorzaak is van haar zelfmoord. Ook Michiel is echter niet brandschoon: hij blijkt bij de vorige gelegenheid een buitenechtelijke zwangerschap van één van de diensters van het hotel te hebben veroorzaakt. Aan alle twijfel over de beschuldiging van Christiaan aan het adres van zijn vader wordt een einde gemaakt als zus Heleen gedwongen wordt de afscheidsbrief van haar overleden zus voor te lezen. Hieruit blijkt dat Christiaan geen woord gelogen heeft. Waar het gezelschap eerst nog achter pater familias Helge is blijven staan en de woorden van Christiaan negeerde, keert men zich nu tegen Helge en Michiel slaat hem zelfs in elkaar, waarbij Christiaan erger voorkomt. Het stuk eindigt met Helge die door zijn familie wordt buitengesloten en afgewezen. Hij doet nog een beroep op zijn vrouw om zijn zijde te kiezen, maar Else geeft aan dat ze liever bij haar kinderen blijft. Een mooi moment, vormgegeven door Esther Meijer.

eerlijk
Er viel dus veel te genieten, afgelopen weekend in het ‘Alkwin Theater’. Ook de kleinere rollen maakten indruk: Sabine Baptist als de vastberaden kok die Christiaan op het oorlogspad houdt, Jasper den Duif als de onverstoorbare piccolo, Marcel Sneijder als de ruggengraatloze Oom Leif, Vincent de Mol als zijn zoon, Lieke Maarseveen in haar debuut als kleindochter, Claudio Schoorstra als de allochtone lover van Heleen, Erna van Lent als grootmoeder en de amoureuze diensters Michelle (Natalie Bakker) die het ooit met zoon Michiel aanlegde en Pia (Wietske Buruma van Seventer) die uiteindelijk met zoon Christiaan naar Parijs vertrekt. Zo is er toch een klein happy end aan het slot van een (h)eerlijk avondje Maskerade!

Tags: Maskerade, recensie, Festen, Feest

Afdrukken E-mailadres